14 januari 2012 - De euro brengt vrede en veiligheid, zo vinden de regerende politici. Zonder euro en de Europese Unie zouden de Europese landen maar ruzie gaan maken en, wie weet, op den duur, weer oorlog gaan voeren. Het zou echter ook best wel eens andersom kunnen zijn. Dat juist het vasthouden aan die euro straks tot heel grote brokken leidt. Als Duitsers (en Nederlanders, Oostenrijkers, Finnen, etc.) moeten blijven betalen om die euro te redden, dan begint dat verdacht veel te lijken op de herstelbetalingen die Duitsland kreeg opgelegd na de Eerste Wereldoorlog. Wellicht moet de opkomst van neofascisme in Duitsland, waar sprake van lijkt te zijn, in dit licht gezien worden.
Tikkende tijdbom
Door het verdrag van Versailles dat in 1919 na afloop van de Eerste wereldoorlog werd gesloten moest Duitsland, dat schuldig werd bevonden aan de oorlog, veel land en goederen afstaan en grote sommen geld overmaken aan de overwinnaars van de oorlog. Het land kon dat nauwelijks opbrengen; en de onvrede hierover wordt gezien als een van oorzaken van de opkomst van Hitler en zijn nationaal-socialisme. Duitsers voelden zich vernederd; wellicht is de Duitse ziel zo dat de Duitsers daar geen andere uitweg voor kunnen vinden dan een vlucht in extremisme. Het eigenwijs vasthouden aan de euro en het continue overmaken van geld naar Zuid-Europese lidstaten, wat daarvoor nodig lijkt te zijn, leidt ook tot grote onlustgevoelens bij grote delen van de bevolking. Dit zou kan wel eens een tikkende tijdbom zijn; die uiteindelijk tot ontploffing komt. Extremistische partijen kunnen dan heel groot worden.
Opkomst neofascisme
De vergelijking gaat nog verder op als de reddingsacties van de ECB die neerkomen op het drukken van geld, tot grote inflatie zouden leiden, waarmee de waarde van de bezittingen van mensen in Noordwest-Europese landen (pensioenen) wordt uitgehold. Ook in Duitsland was er zo'n periode van hyperinflatie in het Interbellum. Het is een theorie, die niet noodzakelijkerwijs werkelijkheid hoeft te worden, maar die volgens mij niet minder waarschijnlijk is dan de theorie dat de euro en de EU alleen maar voor pais en vree zorgen. Er zijn tekenen dat neofascisme in opkomst is in Duitsland. Correspondent Jeroen Akkermans van RTL nieuws meldde eind vorig jaar dit het geval was. Dat zou op een ingewikkelde manier al te maken kunnen hebben met het gevoel dat de hardwerkende Duitsers moeten bloeden om luie Grieken en Portugezen op de been te houden.
Weerzin
In Nederland lijken mensen ook extremer te worden, hoewel er geen sprake lijkt te zijn van een opkomst van neofascisme. De PVV neemt dergelijke groeperingen veel wind uit de zeilen (waarmee niet gezegd is dat de PVV een neofascistische partij is; dat is de partij niet). Wel is er ook hier veel onvrede over de koers van de regering inzake de euro. Dat blijkt onder meer uit de populariteit van partijen die tegen de reddingsacties voor Griekenland zijn, zoals behalve de PVV ook de SP. Er wordt ook hier door de leiders te weinig rekening gehouden met wat een groot deel van de mensen in het land vindt, wat helemaal knellend wordt nu we te maken krijgen met de gevolgen van bezuinigingen die nodig zijn om de overheidsbegroting op orde te houden, onder meer door de 'plundering' van de staatskas door de Grieken. De weerzin tegen alles wat met Europa te maken heeft zal hier alleen maar door groeien. Demonisering van deze partijen en mensen is de slechtst denkbare keuze die een politicus als Jan Kees de Jager kan maken.
Uitzuigen
De oplossing is niet alleen om de gevoelens van die grote onderstroom serieus te nemen, maar ook de oplossing die hier wordt aangedragen. Uittreding van Griekenland, en later eventuele andere EU-landen, uit de euro-zone mag niet langer een taboe zijn. Deze optie moet serieus als één van de mogelijkheden onder ogen worden gezien en hier moet hardop over worden gepraat door politici, zelfs als dit betekent dat het risico op zo'n uiteenvallende eurozone groter wordt. Dit laatste hoeft trouwens helemaal niet zo te zijn; mogelijk komen we met zijn allen tot de conclusie dat een euro-exit door Griekenland niet de juiste weg is, maar dan is de tikkende tijdbom in de samenleving onschadelijk gemaakt. Mogelijk ook dat de discussie wel leidt tot de conclusie dat sommige landen het beste kunnen uittreden. Dan moet dat gaan gebeuren. Dit zal enorme kosten met zich meebrengen, maar wellicht nog minder dan die van de ellende die volgt op decennia-lange 'herstelbetalingen' door landen als Duitsers en Nederland, voor een crisis waar ze niet eens schuldig aan zijn.
Jurgen Sweegers
Copyright © Echtwaarnieuws.nl
