2 oktober 2010 – Het was een indrukwekkend congres van het CDA, zaterdag in Arnhem. Een gigantische hal (de Rijnhal) gevuld met mensen. Leden konden hun zegje doen in één minuut, en dat deden ze in grote getale. De één na de ander. En iedereen sprak uit zijn hart: wel of niet instemmen met het regeerakkoord tussen VVD en CDA en het gedoogakkoord tussen deze partijen en de PVV, wat Maxime Verhagen namens hen in de afgelopen maanden heeft uitonderhandeld.
Leden aan het woord
Een man, een moslim, die zich uitsprak tegen de samenwerking en vervolgens zijn zoon van rond de 18 jaar aan het woord liet: 'hoe kan ik mijn vrienden nu nog overtuigen dat ze lid van het CDA moeten worden?' Een vrouw die het hufterige gedrag van jongeren in de trein beu was en zich daarom uitsprak voor de hardere aanpak is die uit de akkoorden spreekt. Iedereen had zijn verhaal en bijna allemaal klonken ze redelijk. De tegenstanders waren meer aan het woord, maar de voorstanders waren in de meerderheid. Uiteindelijk werd kreeg Verhagen het groene licht van 68% van de leden.
IJzingwekkend
Het applaus voor Verhagen toen hij met zijn speech begon was ijzingwekkend. Hij sloeg de juiste toon aan. 'We moeten moslims niet uitsluiten, maar we moeten de PVV en de mensen die daarop gestemd hebben ook niet uitsluiten', zo was één van zijn argumenten. “Mijn opa was wethouder voor de Rooms-Katholieke Staatspartij, mijn vader, 81 jaar oud, hij zit in de zaal, was gedeputeerde voor de KVP. Ik ben 34 jaar lid van de partij. Ik houd van onze partij. Ik geloof in onze partij'.' Hij kreeg een brok in zijn keel en dat was echt. En wat een geweldige speech ook van partijvoorzitter Henk Bleker. Hij kreeg bijna net zoveel complimenten als Verhagen.
Eurlings kom terug
Gewone leden en prominenten, ze leken even gelijk. Minister Eurlings die een opzwepend verhaal hield: “ik weet dat jij de CDA-beginselen nooit zult verloochenen”, zo zei hij tegen Verhagen. Het applaus voor hem klonk bijna als een oproep: 'kom alstublieft terug'. En hij leek die deur inderdaad open te houden in zijn toespraak. Hij zei: 'ik ben beschikbaar'. Lang had hij op de grond gezeten, voordat hij zijn toespraakje mocht houden. En de oudgedienden, die bijna allemaal tegen waren, kwamen natuurlijk ook aan het woord. Ze werden met veel egards behandeld. Minister Gerda Verburg hield de microfoon voor oud-premier De Jong vast. Alleen Ruud Lubbers hield zich stil.
Veel overeenstemming
Bijna iedereen was het er over eens dat het regeerakkoord van CDA en PVV een goed akkoord is. Enkelen hadden liever wat meer aandacht voor natuur en milieu gehad. De CDA-ers waren tevens eensgezind in het verwerpen van het gedachtegoed van Wilders. Vooral de aanvallen op de Islam vallen hen zwaar. Wilders veroordeelt een geloof, een geloof dat niet wezenlijk verschilt van het Christendom, zo is mogelijk de onderliggende gedachte. En daarnaast is er het gevoel dat Wilders discrimineert. De vraag die op het congres centraal stond was of het CDA moet samenwerken met zo’n partij.
Generatiekloof
Er waren twee kampen: de ‘principiëlen’ die zeiden: Wilders overschrijdt grenzen; met zo’n boef willen we niet samenwerken. Aan de andere kant de praktische mensen die zeggen: OK, Wilders is een boef, maar we moeten verder. De akkoorden zijn goed. Door in te stemmen met het akkoord stemmen we niet in met het gedachtegoed van de PVV. Juist niet: we moeten dat blijven bestrijden, nog meer dan voorheen. We zijn niet bang voor de PVV. Het leek bijna een generatiekloof: de ouderen, inclusief oudgedienden, zijn principieel en de jongeren zijn praktisch. Mogelijk dat bij de oudgedienden de oorlog een rol speelt. Zij hebben hier meer van meegekregen en zien in de PVV mogelijk overeenkomsten met bepaalde partijen uit het verleden.
Copyright © Echtwaarnieuws.nl
