23 oktober 2011 - Het was een vreemd debat, zaterdag in het Nederlandse Parlement over de euro. Normaal is dat er voorafgaande aan een Europese bijeenkomst gesproken wordt over de inzet van de Nederlandse regering. Het Parlement kan de regering dan nog verzoeken en wensen meegeven. Niet zaterdag. De bijeenkomst van ministers van Financiën was al aan de gang. Dat klopte al niet. Nog vreemder was dat premier Rutte niets wilde zeggen over de Nederlandse inzet. De regeringspartijen vonden het best want die wilde de regering niet in de wielen rijden. Ook een groot deel van de oppositie maakte hier geen punt van, want die vinden alles goed zolang er geen hindernis wordt opgeworpen voor een verdere uitlevering aan Europa. De oppositiepartijen die wel kritisch zijn, PVDD, SP en CU, zaten er mee in hun maag.
Kaken op elkaar
Rutte zei steeds dat de onderhandelingspositie van zijn mensen in Brussel, minister Jan Kees de Jager en staatssecretaris Ben Knapen, zou worden ondermijnd als hij iets zou zeggen over de Nederlandse inzet. SP-er Wouter Irrgang slikte dit argument niet. "Wat kan er verkeerd zijn het Parlement hier het standpunt te melden als dat al in Brussel bekend is?" Als Rutte het Parlement dit zou vertellen zou dit de positie van de regering juist versterken, zo redeneerde hij. (Want dan zouden de opponenten in Brussel weten dat de regering niet zo makkelijk meer terug kan, red.). Ook Merkel en Sarkozy hadden al uitgebreid laten weten wat hun inzet was. Rutte suggereerde op een gegeven moment dat het Parlement dan maar eerder had moeten vergaderen. Dus Rutte zou wel open en eerlijk zijn geweest als het debat afgelopen week had plaats gevonden en niet nu het tijdens de top plaats vond? Dat klinkt niet logisch.
Tekenen bij het kruisje
Maar daarnaast geldt gewoon dat het Parlement recht heeft om te weten wat de regering allemaal aan het bekokstoven is in Brussel. Want de Kamer moet de regering kunnen controleren. En als dat alleen achteraf kan, is het vaak al te laat. Dit was meer de lijn van CU-er Arie Slob, zaterdag tijdens het debat. Hij merkte op dat de coalitiepartijen afwachten en dat de Kamer straks "kon tekenen bij het kruisje", iets wat wij ook hadden geconstateerd. Het mocht niet baten. Rutte hield zijn kaken op elkaar. Het werd helemaal absurd toen bekend werd dat Knapen en De Jager in Brussel persconferenties aan het geven waren. Wel de pers inlichten, maar niet de Kamer. Ook zou Knapen daar hebben gezegd dat Nederland niet langer vasthoudt aan de benoeming van een speciale Eurocommissaris die gaat controleren of euro-landen zich aan de begrotingsregels houden. Dit lijkt op een misverstand te hebben berust (want de commissaris lijkt er wel te komen), maar het blijft vreemd dat Rutte er niets over wilde zeggen.
Belangrijke zaken
En dan te bedenken dat het debat gaat over honderden miljarden euro's aan steun aan EU-landen en aan banken in alle delen van Europa die mogelijk in de problemen komen, over de uitbreiding van de taken van het Europese noodfonds en de oprichting van een definitief Europees noodfonds (EMS), dat zich straks gaat onttrekken aan elke vorm van democratische controle, en over de mogelijke overdracht van soevereiniteit, ook door Nederland, aan de Europese regering in Brussel. Zo wordt er gesproken over een bemoeienis van Brussel met onevenwichtigheden in de nationale economieën. In Nederland is de hoge hypotheekschuld zo'n onevenwichtigheid. 'Wilt u die even terugbrengen?', zo kan de Commissie straks zeggen. Het is vreemd dat over dit soort belangrijke zaken geen goed debat in het Parlement plaatsvindt en dat dit niet gebeurt voorafgaande aan de discussies in Brussel, waar de Nederlandse regering toezeggingen doet en min of meer instemt met besluiten die niet meer zijn terug te draaien.
Kinderlijke euroforie
De Kamer is zelf debet aan de marginalisering van de Kamer zelf. De partijen CDA, VVD en PVDA schijnen een debat eerder deze week tegen gehouden te hebben, mogelijk omdat ze de regering niet in de wielen wilden rijden maar mogelijk ook omdat het simpelweg herfstvakantie was. Het aantal opmerkingen van CDA en VVD-Kamerleden was minimaal. 'Lichtzinnig links' (D66, Groenlinks en PVDA) steunt de regering nog meer dan de coalitiepartijen zelf in het opzetten van allerlei structuren om falende Europese landen te helpen. Ze wil vooral voorkomen dat anti-Europese denkbeelden, zoals die van de PVV, teveel aandacht krijgen. 'We willen méér Europa', zo zei Jolande Sap van Groenlins steeds, alsof de grenzen van Europa niet al aardig vastliggen. "Kinderlijke euroforie", noemde Marianne Thieme van de PVDD dat.
Buiten de orde
De linkse partijen wilden echter wel beloond worden voor hun onvoorwaardelijke steun aan het regeringsbeleid en daarom dienden ze enkele moties in. Rutte veegde ze in eerste instantie van tafel, zoals de regering dat pleegt te doen met moties van de oppositie. De man en de twee vrouwen van D66, PVDA en Groenlinks begonnen dit keer echter tegen te sputteren. Rutte bond in en werd positiever over de moties, waarna de regeringspartijen er ook voor stemden. De moties raken niet aan de hoofdzaak van het debat: de aanpak van de Europese schuldencrisis. Vooral de motie van Nebahat Albayrak was belachelijk. Of Rutte zich tijdens de top zondag even wilde inzetten voor de sociale grondrechten van mensen in Griekenland? Alsof hij niets anders aan zijn hoofd heeft.
Vreemd
Mensen als Jolande Sap en Albayrak beseffen op zo'n moment niet dat hun ideetjes niet belangrijk zijn. Ze horen alleen maar dat ze hun zin niet krijgen en dan beginnen ze te zeuren over iets wat er niet toe doet, net zoals in bijna alle debatten. Ze concentreren zich niet op de hoofdzaak. Het is vreemd, en ook schadelijk voor Nederland, dat tijdens dit soort belangrijke debatten over grote financiële en economische onderwerpen mensen in het Parlement aan het woord zijn die geen flauw benul hebben wat er op het spel staat en die de ballen verstand van financiën en economie hebben.
Transferunie in de maak
En ondertussen staan er grote dingen te gebeuren de komende dagen. Er worden instituties in de steigers gezet die bepalend zijn voor het functioneren van de Europese Unie in de komende decennia en die instituties stinken, zoals het er nu uitziet. Nederland komt buitenspel te staan. Het is niet eens zozeer die mogelijke overdracht van soevereiniteit an sich. Als de Europese democratische controle in orde zou zijn, was dat ook niet eens zozeer een probleem geweest. Het is meer dat Nederland financieel uitgekleed gaat worden. De instituties die worden opgetuigd gaan over geld, maar de stem van landen zonder geld zal daarin bepalend zijn. Hierdoor zullen landen als Nederland en Duitsland gaan betalen en blijven betalen in de verre toekomst voor de financieel zwakkere broeders. Nú is een transferunie in de maak met Nederland in een rol als die van Vlaanderen nu ten aanzien van Wallonië. De Zuid-Europese landen gaan ons ons geld afnemen en er is straks niets meer tegen te doen. Omdat we nu niet aan het opletten zijn.
Jurgen Sweegers
Copyright © Echtwaarnieuws.nl
